سه‌شنبه ٢۱ آذر ۱۳۸٥

ميلاد پروانه

+ به قول ابراهیم نبوی٬ تنها گروهی از ادما که هتل هیلتن یا بهترین سالنها رو برای مراسم عزادای میگیرن ایرانی ها هستن. راستی چرا بیشتر مواقع به عنوان مرده پرست شناخته میشیم ؟ البته خودمون بیشتر مواقع خودمون رو اینطور صدا میکنیم ... کافیه که یک شاعر یا یک نویسنده یا یک بازیگر و غیره و ذالک فوت کنه. اونوقت شروع میکنیم تا دو جا از اون آدما حرف میزنیم خودمون به خودمون شروع میکنیم بد و بیراه گفتن...به قول حسن نراقی در کتاب جامعه شناسی خودمانی.واقعا از ماست که بر ماست !

+ این موضوع را در مورد نوشته های خودم هم میبینم. بیشتر مواقع وقتی حس در سختمنفی و ناراحت کننده و درد آوری دارم خیلی راحتتر میتونم بیانش کنم . شاید عادت کردم ولی نوشتن لحظات شاد و امیدوار کننده برام سختتر بوده همیشه. حالا به هزار و یک دلیل. به قول دوستی که نوشته هامو دنبال میکنه و از نزدیک منو میبینه : نوشته های من فقط قسمتی از من رو میتونه نمایش بده و پویا زنده و شاد و پر امید رو مخفی کرده !  در صورتی که خود من خیلی دلم میخواد بتونم بیشتر از شادی بگم . به هر حال چند وقت پیشا بعد از مدتها یک چیزی نوشتم که به نظرم اومد یکم مثبته ! امیدوارم ازش لذت ببرید...نظرتون رو هم خوشحال میشم بدونم :)

 در سختترین دقایق روزگار ٬
شادترین آوازها را زمزمه میکنیم٬
و هنوز میلاد پروانه ها ٬
لطیف ترین واقعه ء زندگی مان است.

و ما اینگونه امیدواری را تعریف میکنیم ٬
در حال زیستن٬ 
و غوطه ور شدن در لحظه کنون٬
ما همه خوشحالترین خوشحالهاییم.

۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ 
ونکوور


بالاترین: Balatarin

پويا








پويا

----------------------------------

Cafe Radio

----------------------------------

Change for equality

----------------------------------

خانه
آرشیو
ایمیل

----------------------------------

 RSS

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

----------------------------------

----------------------------------



----------------------------------



----------------------------------


----------------------------------

بازدید :

آمار وبلاگ :